من صدای زنگوله را می شنوم

در بازتاب سحر آميز و آشنای خاطره ها

در زيباترين لحظه های همه قصه های شيرين

وقتی جهان در دلم ميشکفد به شور

من صدای زنگوله ای را مي شنوم

زنگوله ای کوچک و نازک و طلايی

در دنيا چيزهايی هست که کرانه ندارد

هيچ کجا بسته نميشود

همراه آدم می آيد هر چقدر که ميروی

صدای زنگوله يکی از آنهاست

که مثل رشته ی نامرئی رنگينی

دنيای تجربه ها را به سرزمين رويا پيوند ميدهد

من در عمق قصه های زيبا " هرگاه که يکيشان را برای دخترم ميخوانم "

صدای زنگوله ميشنوم

ماه پيشونی , سيندرلا , شازده کوچولوو...